Καλως ηρθατε !

Καθήστε αναπαυτικά και ας ταξιδέψουμε παρέα!

4/9/09

«Τα πρέπει...»

Βλέπω ξεκάθαρα της αλήθειας τα έργα
κι η σκέψη ματώνει όταν η θύμησή σου πλανιέται στον αέρα.


Ζητάω στη νύχτα μου το ψέμα ν’ αναστηθεί
κι ας χαθώ στον άνεμο που θα φυσήξει το επόμενο πρωί.


Εγκληματίας στυγνός η σκέψη που φλέγεται εμπρός μου
μα θέλω να τρέξω να σ’ αγκαλιάσω κι αυτό είναι εχθρός μου.


Κλείνω τα μάτια...σφαλώ τις μνήμες...μάταια
η επαφή σου κλειδώθηκε μέσα μου σε σκοτεινά δωμάτια.


Σε ζητώ να έρχεσαι...να σ’ ακούω...να σε νιώθω
το μυαλό σκοντάφτει στα πρέπει και ζω μ’ αυτό το θάνατο πόθο.


Σ’ ακολουθώ σε κείνα τα όνειρα που πεθαίνουν κάθε νύχτα
κι η θλίψη βάφει της μέρας τα χρώματα που ποτέ δεν είδα.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου