Καλως ηρθατε !

Καθήστε αναπαυτικά και ας ταξιδέψουμε παρέα!

1/10/09

«Το δάκρυ της ψυχής»







Χρόνια που γίναν αλήτες φυγάδες
παγίδες του νου γεννήσαν δαιμόνια
να ψάχνουν τη λύτρωση σε στίχους αράδες
σημάδια ανεξίτηλαστο στο κορμί μου αιώνια


Στιγμές που σε γύρεψα στης νιότης το φως
κάηκαν σε μια φωτιά μοίρα  στη δίνη του χθες
ανάβω τσιγάρο στα χείλη το καίει λυγμός
κομμάτια μου, ζωή τραγουδάς με νότες πικρές.


Ώρες ατέλειωτες ντύνονται ώρες χλωμές
μια προσμονή που έγινε σημαία
να μοιάζει εισιτήριο που ακύρωσε ζωές
διαδρομή στο όνειρο που χάθηκε μοιραία.


Σταγόνες της βροχής σμίγουν το δάκρυ της ψυχής
στου Φθινοπώρου τα λημέρια, κρυφή μου αναζήτηση
έγινες στόχος, της σκέψης μου μελάνι, εσύ οδηγητής
κι εγώ να χάνομαι σε γυάλινα σκοτάδια με φως δική σου θύμηση.

3 σχόλια:

  1. Στέκομαι σ αυτό
    γιατί μου άρεσε περισσότερο
    Αλλά θα στο αλλάξω..
    επειδή έχουμε πρώτη σήμερα…

    Οι σταγόνες της βροχής...
    του φθινοπώρου...
    να σμίγουν ναι,
    αλλα με το δάκρυ
    της ευτυχίας...

    Καλό μήνα Νατασα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάθε δάκρυ....χαράς ...λύπης είναι μια λύτρωση και ένας τρόπος απένδυσης του τι νιώθουμε! Νιώθουμε, γελάμε, πονάμε, κλαίμε, είναι τρόπος να βρίσκει η καρδιά τις διαδρομές της ...για να νιώσουμε την ευτυχία πάντα περνάμε από τις στοές της θλίψης...έτσι κατανοούμε και την αξία της!
    Κάθε αρχή και μια νέα άνοιξη!Καλό μήνα Βέλβετ ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. οταν η ψυχη κλαιει...ολοι σιωπουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή