Καλως ηρθατε !

Καθήστε αναπαυτικά και ας ταξιδέψουμε παρέα!

17/2/13

«Στης ψυχής το μέσα»



Στης βροχής το ταξίδι οι αναμνήσεις ανασαίνουν
σαν υδάτινες φιγούρες χαϊδεύουν το τζάμι
κι η πνοή τους ζωγραφίζεται παγωμένη νεκρή.

Στης λήθης τον ουρανό οι αισθήσεις γεννιούνται
σαν άψυχα κορμιά τριγυρίζουν τη νύχτα
κι η δίψα τους χάνεται στο διάβα της αυγής.

Στη λαχτάρα των ματιών θυσιάζεται η αλήθεια
σαν υπόσχεση του «πάντα» του, «τώρα», του «ποτέ»
πεφταστέρια που στοιχειώνουν τις πρωινές καλημέρες.

Δροσερές βρόχινες στάλες ταξιδεύουν το νου
και η ματιά χαμηλώνει στης ψυχής το «μέσα»
για να κρύψει το πάθος που καίγεται
στης σιωπής το θανατηφόρο μονόλογο.