Καλως ηρθατε !

Καθήστε αναπαυτικά και ας ταξιδέψουμε παρέα!

2/10/09

«Νυχτερινός επισκέπτης»



Το φεγγάρι πυρώνει το κορμί της νύχτας
με το δάκρυ του υγραίνει τον αέρα
και χάνεται στα σύννεφα μια ήττας
ρίχνοντας στα μάτια μου την αυλαία.


Βρόχινες λέξεις στολίζουν της γης τη στέψη
τ’ άρωμά σου κατακτητής σε ληστρική επιδρομή
στα χείλη κρατούσες φυλαχτό δική μου σκέψη
κι έψαχνες το μίτο της αγάπης να βρεις επιστροφή.


Σε μονοπάτια της σιωπής γύρεψες να φανείς
δειλά περίμενες το φως ανατολής να βγει
να σπάσεις με κραυγές τις αλυσίδες της ζωής
μα ο δρόμος σου ήταν το βήμα επισκέπτη αφανή.


Της θλίψης τα σύννεφα γεννήσαν βροχές Φθινοπόρων
τα μάτια μου σαν σύνορα με οδοφράγματα τριγύρω
ματώνουν ανοιχτές πληγές φερμένων οδοιπόρων
και το πρωί ξυπνά παγωμένο σαν τελευταίο αντίο.

4 σχόλια:

  1. Με βρόχινες λέξεις
    σε μονοπάτια της σιωπής
    θα σου τραγουδήσω
    ενα φθινοπωρινό τραγούδι…

    Καλό Φθινόπωρο Νατασα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δειλά ξεμυτά του Φθινοπώρου η ματιά,
    τις φυλλωσιές των δέντρων καθώς ριγεί
    και η βροχή στήνει χορό στην άνυδρη σιωπή!

    Καλό μας Φθινόπωρο Βέλβετ...ας αποφασίσει να έρθει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. και το πρωί ξυπνά παγωμένο σαν τελευταίο αντίο... έκλεισες ένα θαυμάσιο ποίημα -σαν Οβερτούρα του Βάγκνερ- με μια εικόνα από τις ορυκτές ύλες της ψυχής... με έχει κερδίσει η γραφή σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να 'σαι καλά Νιμερτή!
    Χαίρομαι που σου αρέσουν οι γραφές μου...ό,τι συναισθανόμαστε το νιώθουμε οικείο....μας αγγίζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή